Er zijn nieuwe versies van PGS 15 (verpakte gevaarlijke stoffen), PGS 28 en PGS 30 (vloeibare brandstoffen) en PGS 8 (organische peroxiden). Deze PGS-publicaties voldoen nu aan de zo herkenbare nieuwe PGS lay-out. Nog belangrijker, ze voldoen weer aan de laatste stand der techniek. Deze richtlijnen kunnen gebruikt worden bij het maken van nieuwe omgevingsvergunningen. Naar verwachting zullen de nieuwe richtlijnen ook worden opgenomen in het activiteitenbesluit.

Op de website www.publicatiereeksgevaarlijkestoffen.nl/ kunt u de nieuwe versies downloaden. Hier staat ook in hoofdlijnen beschreven wat de wijzigingen zijn. Daarnaast geeft een aantal van de opstellers hun kijk op het doorlopen proces van de laatste twee jaar.

Bron: Infomil

Omdat veelal gebruik gemaakt wordt van RI&Einstrumenten in de kleinere organisaties (minder dan 25 medewerkers) verzandt een RI&E vaak in schijnbaar oneindige opsommingen van wat er allemaal niet goed is. Met als resultaat dat een werkgever zich niet herkent in het document. Hij is er immers van overtuigd dat hij de zaken op z’n minst redelijk voor elkaar heeft.
Een project groep van verschillende beroepsverenigingen heeft daarom de RI&E tegen het licht gehouden met als resultaat dat het inventariseren eenvoudiger kan, met minder fouten en meer benaderd vanaf de werkvloer.
De aanpak bestaat uit het benoemen van de prioritaire risico’s; dat zijn de echt belangrijke risico’s waar medewerkers ziek, zwak en misselijk van kunnen worden en/of die tot ernstige ongevallen kunnen leiden. Deze belangrijke (en overduidelijke) risico’s zijn uit een branchebrochure van de Arbeidsinspectie te halen. Iets wat bekend kan worden geacht hoeft niet geïnventariseerd te worden.
Bij de vernieuwde methode wordt niet naar de aanwezigheid van een risico gevraagd maar naar de beheersing ervan: hoe wordt het risico van te veel geluid beheerst?

Wanneer dan wordt beschreven welke maatregelen reeds getroffen zijn, kan worden beoordeeld of de arbeidshygiënische strategie is gevolgd (eerst bronaanpak, dan aanpak van de overdrachtsweg en tenslotte PBM).
Het volgen van de arbeidshygiënische strategie is iets wat in de Arbowet wordt voorgeschreven. Wanneer dat inzichtelijk kan worden gemaakt, laat een bedrijf op alle niveaus binnen een bedrijf en ook daarbuiten voor een Arbeidsinspectie bijv. zien dat het op een serieuze manier met arbeidsomstandigheden bezig is.
Tevens maakt het inzichtelijk dat er al een aantal maatregelen getroffen zijn en waar nog mogelijkheden liggen. Ook wordt duidelijk waar implementatie achterwege is gebleven of juist wel duidelijk is ingevoerd.
Kort samengevat blijkt uit deze vernieuwde manier van inventariseren dat een bedrijf actief bezig is met terugdringen van risico’s en het blijven beheersen van de restrisico’s.
De vernieuwde methode is bij kleine werkgevers in de kunststof- en rubberindustrie getest. De betreffende werkgevers zijn enthousiast omdat zij het bedrijf in de RI&E herkennen.
Door de hoe vraag kan een bedrijf goed zichtbaar maken wat er al is gerealiseerd. Bij het beoordelen van de risico’s worden geen fouten meer gemaakt.
Tot slot blijft natuurlijk de menselijke factor binnen bedrijven een factor die aandacht nodig heeft. Met het aanschaffen van hulpmiddelen is een bedrijf er niet. De hulpmiddelen moeten gebruikt worden. Waarom bepaalde middelen niet gebruikt worden is niet altijd een fout van medewerkers alleen. Ten aanzien van het gedragsaspect zien de deskundigen nog een vervolgonderzoek.

Vrij naar: Vraag niet naar de bekende weg, Arbo sept 2011

In eerste instantie is door bijzonder hoogleraar bestuurlijk toezicht prof J. de Ridder van de RuG onderzoek gedaan naar het bestuurlijk-administratieve proces omtrent NR. Op basis van zijn rapport wil de politiek het proces van toezicht houden bij de bedrijven tegen het licht houden. Hiervoor is een derde partij ingeschakeld namelijk DCMR. Deze Milieudienst uit de Rijnmond heeft veel met chemische bedrijven te maken en is ervaren in het toezichthouder. Door DCMR naar binnen te halen lijkt er ook sprake van het willen spiegelen aan een voorbeeld. DCMR is een sterk autonomisch opererende dienst. De directe betrokkenheid van het lokale bestuur bij het handelen van DCMR is beperkt, veel is gemandateerd. Hierdoor ontstaat een effectief handelend apparaat. Dit is in het gros van de toezichtkwesties een prima structuur.

Natuurlijk is effectief handelen van belang. Maar de bestuurlijke betrokkenheid is van levensbelang om vergunningverlening en toezicht in de juiste perspectieven te blijven zien. Zo is een bedrijfssluiting in economisch moeilijke tijden is ongewenst. Maar het langdurig onder de (milieu-)maat produceren is ontoelaatbaar. Dit vereist juist bestuurlijke betrokkenheid. Immers daar moeten de prioriteiten worden benoemd. Bij het bestuur treft een bedrijf de juiste gesprekspartner voor haar mogelijkheden en onmogelijkheden. Oplossingen moeten worden gezocht en besproken. Dit proces kost ook tijd!
Gemeenten en provincies zijn druk bezig zich op het vlak van bouwen en wonen om te vormen tot regionale uitvoeringsdiensten. De winst zit hem in het bundelen van kennis en uitvoeringscapaciteit. De angst daarbij is oa het verlies aan democratisch draagvlak van een dergelijke dienst, of wel hoe zit het met de bestuurlijke dekking van hun acties?

De provincie Groningen toont zich door het aan de maatlat leggen van haar eigen apparaat een betrokken bestuur. Een betrokken bestuur is noodzakelijk om tot democratische gedragen acties te komen. Plaats het bestuur dan ook niet op afstand!

Wilt u naar aanleiding van bovenstaande meer informatie? Neem contact op met BMD Advies via 0594 – 280 130 of info@bmdadviesnoord.nl .

Voordat u nu die acties uitzet, adviseren wij u eerst een beroep te doen op onze helpdesk. Deelnemers van BMD Advies hebben daar recht op en het kan veel opleveren. Waarom? Omdat een technisch bureau in beginsel niet gericht is op randvoorwaarden of discussies over processen. Uitzonderingen daargelaten; die blijven hier buiten beschouwing.
In wet- en regelgeving is niet alles zo zwart/wit gesteld als men wel eens doet voorkomen. Dat werkt twee kanten op. Enerzijds kan er sprake zijn van een eis die onvoldoende basis heeft, anderzijds kunt u geconfronteerd worden met een antwoord dat niet helemaal past bij een eis.
Recente voorbeelden uit onze praktijk laten zien dat dan vervelende discussies kunnen ontstaan. Als concreet voorbeeld noemen wij het eisen van de afvoer van een installatie door een gemeente terwijl niet is aangetoond dat hiervan op grond van regelgeving sprake moet zijn. Een tweede voorbeeld is het afkeuren van een oude installatie door een installateur op basis van een beoordelingssystematiek die niet vereist is in de voorschriften. Als er dan ineens een groter vraagstuk lijkt te ontstaan, blijkt het lastig een constructief overleg te voeren. Vaak zijn standpunten dan al bepaald.

Als echter aan het begin van het vraagstuk de uitgangspunten voor iedereen duidelijk zijn, is het gesprek daarover veel gemakkelijker. Vanuit de helpdesk kunnen wij aan het bepalen van die uitganspunten een goede bijdrage leveren. Daarom de oproep: stel uw vraag aan ons!

Daarnaast worden een aantal onderdelen ondergebracht in Hoofdstuk drie. Hierdoor gaan die regels ook gelden voor vergunningplichtige inrichtingen en hoeven inrichtingen bij een wijziging van die activiteiten geen vergunning meer aan te vragen maar kunnen ze volstaan met een melding richting bevoegd gezag.

Het doorgeven van wijzigingen in bedrijfsactiviteiten wordt ook vereenvoudigd door een digitaal meldingsysteem. Dit systeem biedt ook informatie over voorschriften.

De ontwerpwijziging ligt ter inzage en zienswijzen kunnen worden ingediend tot 10 december.